​Çocuklarda Ayrılık Kaygısı Bozukluğu  

   Bazı çocuklar ağır ısınıp değişikliklere alışmak için zamana ve fazladan ikna edilmeye ihtiyaç duyuyor olabilirler. Tereddütleri dışarı çıktıklarında arkada kimi bıraktıklarıyla değil , daha çok neye yaklaştıklarıyla ilgilidir. Diğer taraftan , ayrılık endişesi bozukluğu olan çocuklar , ana babalarıyla birlikteyken ya da onları bir an için gözden kaybetmiş olsalar bile , sadece ayrılığı hayal etmekle allak bullak olabilirler. Çocuğunuz banyoya kadar izleyerek , daima nerede olduğunu gözleyerek , her dakika ‘‘ neredesin ’’ diye seslenerek ya da üstü kapalı olarak gereksiz sorularla anne babasının kendisine uzaklığını kestirmek için sinyal almaya çalışarak kendinin ve sizin hareket kabiliyetini kısıtlamaya başlar. Ayrılık endişesi bozukluğu olan çocuk için ayrılığın algılanması ve yaşanması da , beklentisi kadar travmatiktir. Ayrılık endişesi olan çocuk , uyku zamanında söylenen bir ‘İyi geceler ’ cümlesinin sonsuza kadar hoşça kal demek olduğunu , sabah okula bırakılışının bir daha alınmayacağı anlamına geldiğini hissedebilir.

    Abartılı risk aldığına inanan ve başa çıkma yeteneklerini azımsayan ( ebeveynle birlikte olmadıkça kendini güvende hissetmeme duygusu ) Ayrılık kaygısı taşıyan çocuklar ayrılık stresine alışamazlar. Çocuğun yaşamının güvenliği ve önceden tahmin edilebilirliği ile ilgili güvenini kaybetmesi , bazen yaşadığı gerçek travmatik deneyimlerden kaynaklanabilir. Annenin hastaneye yatışı , kendisinin hastaneye yatışı ya da büyük anne veya dededen birinin ölümü , ailede hastalık veya araba kazası gibi bir dizi stres etkeni ile karşılaşmış olmak gibi. Kimi çocuklar da herhangi bir akut stres etkeni olmaksızın , ayrılıkla ilgili endişe yaşamaya hazır bir sistemle doğmuş olabilirler.

                      Ayrılık Endişesinin Güçlüğü

    Ayrılık endişesi taşıyan çocuklar , ayrı kalmak ya da onları kaybetmekle ilgili korkunç duygu ve düşüncelerini bastırma çabasıyla , ana babalarına daha da sıkı sarılırlar. Bu , kötüye kullanma değil , umutsuzluktur. Sorun şu ki , bir insan kendini tehdit altında veya umutsuz hissederken , asla güvende hissedemez. İki duygu birbirine taban tabana zıttır. Bir tarafta ana babalar vardır ; rahatlatmak isterler , ama ne kadar sıkı sarılırlarsa sarılsınlar işe yarar görünmez. Bağımsızlığı kolaylaştırmak isterler , ama bu çocuk tarafından terk edilme olarak algılanır ve onun daha da çok yapışmasına neden olur. Sevgiden ve terk edilme tehdidinden doğan bu acıyı tarif edecek kelimeleri bulmak çok zordur

    Çocuğunuzu ayrılık endişesi ve panikten kurtarmak için , önce hatalı ayrılık süreci algısının onun hatası olmadığını anlamanız gerekir. Anladığınızda , güvende olduğu fikrini pekiştirebilirsiniz. Beyin , anne ya da babayı tekrar göremeyecek olmanın ne kadar korkunç olduğu fikrine odaklanmasını sağlayarak ve duygularını haince kötüye kullanarak çocuğunuza bir oyun oynamakta ve bunları yaparken böyle bir şeyin gerçekleşme olasılığının ne kadar az olduğuna dair bilgiyi saklamaktadır. Ayrılık öyküsünün böyle bir versiyonu kime sunulursa sunulsun , o kişi ister istemez anne babasına yapışır. Çözüm daha fazla güvence vermek değil , konuyu yeniden düzenlemektir ;  Ayrılıkların sonsuza kadar süreceği fikri her zaman doğru değildir.

                          Çocuğunuzda Ayrılık Endişesi Bozukluğu Var mı ?

Eğer sayılan belirtilerden çoğu en az dört haftadan beri görülüyorsa , çocuğun ve ailenin yaşamını etkiliyorsa  ( uykuya , okula , işe gitmek gibi )Ayrılık Endişesi Bozukluğu tanısı konulabilir.

 

Gerçek ya da hayali ayrılıklarla ilgili aşırı stres

Ağlama , yapışma , öfke nöbetleri , ayrılma anında kusma

Ana babanın başına kötü şeyler gelmesi ile ilgili gece kabusları

Evden ya da ana babadan ayrılmada isteksizlik veya reddetme

Sevdiklerini sık sık kontrol etme ve güvenlikleriyle ilgili güvence arayışı

Ana babadan ayrı bir oda veya dairede olamama ya da rahatsızlık duyma

Nerede olduğunu kontrol etmek için ana babayı ( evden ) sık sık telafonla arama

Sık sık evi arama veya kendisi dışarıdayken ana babanın evde olmasında ısrar etme

Kendi yatağında uyuma güçlüğü ya da yetersizliği

Okula devam etme güçlüğü , evi sık arama , revire yapılan sık ziyaretler

Okul gezilerine , arkadaş toplantılarına gidememe

Güvenlik nedeniyle anne ve babasının ayrı arabalarda yolculuk etmesini arzu etme

Kendisini gözetleyen gözler olduğu gibi alışılmadık deneyimlerden söz etme , bir odada yalnız kalmaktan rahatsız olma