Bir çocuğu nezaman psikoloğa götürmeli ? sorusuna yanıt olarak bu makaleyi hazırladık .Hayatınızdaki önemli yaşamsal olaylar ( ailede vefat,boşanma,taşınma,çocuğun yaşadığı şehrin veya okulunun değişmesi,anne-babadan uzun süre ayrı kalma,aile üyelerinden birinin hastalığı,travmatik bir olay,taciz,vb.) çocuğunuz için stres verici ve baş etmesi zor bir psikolojik duruma sebebiyet verebilir.

Bu veya benzeri olayların yaşandığı bazı durumlarda, çocuğunuzun içinde bulunduğu psikolojik durum çok net bir şekilde de gözlemlenemeyebilir.

Bu tip olaylar, çocuğunuz üzerinde şüphesiz etki bırakır. Bazı çocukların mizacı gereği baş etme stratejileri daha kuvvetli olabilir ancak her çocuk önemli yaşamsal olaylardan bir şekilde etkilenir. Anne-baba olarak, yaşanılan durumların, çocuğunuz üzerindeki duygusal ve davranışsal farklılılar yarattığını gözlemleyebiliyor veya hissediyorsanız , çocuğunuzun içinde bulunduğu durumla baş edebilmesi açısından yardım alması gerekli olabilir.

Çocuğunuzu Nezaman Psikoloğa Götürmelisiniz?

Çocuğunuzun uzman bir psikologla görüşmesinin gerekli olabileceğinin sinyalini veren durumlar;

• Konuşma,dil gelişimi ve tuvalet eğitiminde yaşanılan gecikmeler
• Öğrenme bozuklukları ve dikkat eksiklikleri
• Davranış Problemleri( öfke, karşıt olma,yeme problemleri,alt ıslatma,tırnak yeme)
• Okulda notlarında ani düşüşler
• Depresyon belirtileri, durgunluk,üzüntü hali,uykusuzluk,aşırı uyku,iştah kaybı vb.
• Sosyal olarak içe çekilme,evden çıkmak istememe,akranları arasına katılmama
• Diğer çocuklar tarafından psikolojik şiddete maruz kalması,dalga geçilmesi,aşağılanması, aralarına alınmaması vb.
• Aşırı agresif tepkiler (vurma,ısırma,tekmeleme,kendini yerden yere atma)
• Duygu dalgalanmaları (mutlu görünürken bir an durgunlaşma,üzüntü vb)
• Tıbbi olarak bir sorun olmamasına rağmen bedensel arazlar( mide bulantısı, baş ağrısı,kusma vb)
• Kaygılarının ve korkularının artması ( okula gitmek istememe,anne-babadan ayrılmak istememe,gece yalnız uyuyamama,takıntılar,aşırı biriktirme davranışları,vb.)
• Çocuğun veya ergenin kendine zarar verici davranışları ( kendini kesme, çimdirme,yolma,kendine vurma vb.)

Psikoloğa Giderken yazısı ilk önce Piskolog İzmir üzerinde ortaya çıktı.

Hukuksal bir kavram olarak ele alındığında boşanma , basit anlamda evlilik sözleşmesinin sona ermesidir. Ancak ruhsal açıdan değerlendirildiğinde aile birliğinin bozulması , ailenin bölünmesine ya da bütünüyle dağılmasına yol açan ve bütün aile üyelerini hatta yakın çevredeki kişileri dahi sarsabilen karmaşık olgudur.

Üzerinde durulması gereken en önemli noktalardan en önde geleni boşanmanın kesinlikle anlık bir durum olmadığı belli bir sürecin son noktası olduğudur.

Çocuklar ,bir boşanma durumunda en çok etkilenen aile üyeleridir. Annesiyle babasının birbirleriyle hırlaştıklarını, birbirlerine soğuk davrandıklarını duyar, sevgi eksikliğini hisseder. Bazıanne-babalar dürüstçe sırlarını çocuklarına belli etmemeye çalışırlarsa da çocuk bu havayı sezer. Anne babadan duyduklarından çok gördüklerini,hissettiklerini yargılar.

Mutsuz Bir Ev Ortamı

Birbirini sevmeyen bir karı kocanın hayatı mutsuz bir ev demektir , mutsuz bir havada da çocuğun ruhsal ölümü anlamına gelir.Çocuk gittikçe hırçınlaşır ve agresifleşir. Sinirli çocuk sevgi isteyen çocuktur ve evinde sevgi yoktur.

Mutsuz bir evliliği olan bir annenin küçük oğlunun , ona nefret belirten sözlerle tepki verdiğini görürüz. Çocuk annesine sadistçe bir davranışla işkence etmekdir. Çocuk annesini ısırır,vurur,tırmalar.Bu kadar aşırı olmayan örneklerde de ,çocuk sürekli annesinin dikkatini üzerinde toplamak isteyerek ona işkence eder. Mutsuz anne hep aşırı sevgi gösterecektir. Sevgi konusunda evliliğin kapıları kapandığından , anne bütün sevgisini çocuğuna yöneltecektir. Bir çocuğun hayatındaki temel öge sevgidir ama mutsuz anne ve baba sevgiyi yetkin bir biçimde veremez. Böyleleri ya çok az ya da gereğinden çok sevgi gösterirler. Hangisinin daha büyük bir kötülük yaptığını söylemek güçtür.

Sevgi Açlığı

Sevgi açlığı içindeki çocuk,eleştiren,her şeye karşıt davranan, nefret eden bir kişi olur . Boğazına kadar sevgiye gömülmüş çocuk ise şımarıktır , annesinin sevgilisi olduğundan durmadan her yerde anne güvenliğini arar.

Sinirli çocuğa bir şans tanımak isteniyorsa evin havası değişmelidir. Gerekirse anne ve babalar etkilerinin çocuklar için kötü olduğunu fark edecek yürekliliği göstermelidirler.

Çocuklar yetişkinler gibi boşanma sonrası toparlanma sürecinde kimi aşamalardan geçerler. Duydukları acı bedensel enerjiyi oldukça azaltır bu yüzden çocuklar uyuşuk davranır , okula gitmeye , ev ödevlerini yapmaya veya arkadaşlarıyla oynamaya heves etmezler.

Bu tür davranışlar devam eder veya çocuğunuz aşamalardan birine takılıp kalırsa , bir danışman veya boşanmış ailelerin çocukları üzerinde uzmanlaşmış bir terapistle konuşabilirsiniz.

İletişimi açık tutmak

İletişimi açık tutmak, anne babaların çocukların hangi aşamada olduğunu anlamalarını ve neye ihtiyaçları olduğunu kavramalarını sağlar. Acılarını ne şekilde yaşayıp ne şekilde yaşamamaları gerektiğini söylemek yarardan çok zarar verebilir. Acının nasıl yaşandığı oldukça kişisel bir konudur ve her yetişkin gibi her çocuğun da acı çekmek konusunda kendine has bir tarzı vardır.

Bazıları ağlar bazıları ise hiç gözyaşı dökmez. Bazıları konuşmak ister bazıları ise yalnız bırakılmayı tercih eder. Yalnız kalmak istediklerini söylediklerinde , yanlarında olduğunuzu göstermek için sorular sormaktan kaçınıp sadece çocuğunuzu dinlediğinizi gösterin. Örneğin ; ‘ Gördüğüm kadarıyla odanda çok vakit geçiriyorsun. Ailemizde yaşanan değişimler senin için de zor olmalı ‘denilebilir .

Çocuklarınız duydukları acının üstesinden gelmeye çalışırken onları dinleyin ve hep yakın olmaya özen gösterin. Böylelikle acı ile nasıl baş ettiklerini daha iyi anlayabilir ve onlarla ilişkinizi geliştirebilirsiniz. Acı ile nasıl baş etmeye çalıştıklarını gözlemek , çocuklarının geri kalan döneminde ve buluğ çağında yaşayacakları süreçlerdeki duygusal durumlarına daha iyi uyum sağlayabilmenize yardımcı olur.

Şok

Anne ve babam boşanacaklarından ilk söz ettiğinde hissettiklerim tuhaftı. Üzüntülü değildim , sanki hiçbir şey hissetmiyordum.( Mert , 13 yaşında ) ilk aşama yoktur. Boşanıyor olduğunuzu ilk söylediğinizde çocuklarınız sersemleyebilir. Gözleri donuklaşabilir. Hiçbir şey olmamışçasına sakin görünebilirler.

Bu boşanmanın onları etkilemediği anlamına gelmez. Şok , çok güçlü , sersemletici olaylarla baş etmek için kullandığımız bir savunma sistemidir , duygularımız , onlarla yüzleşebilecek hale gelinceye dek uyuşturulur.

Bu aşamada sabırlı davranmalısınız. Boşanmadan söz ederek çocuklarınıza yardımcı olmaya çalışın . ‘ Annenle boşanıyor olduğumuz için kızgın mısın ? ’ türünden evet veya hayırla cevaplandırılabilecek sorular yerine ‘ Merak ediyorum , neler hissediyorsun ? veya ‘… konusunda kızgın mısın merak ediyorum’ türünden açık sorular sorun.

Boşanma ve sonrasında olacaklarla ilgili soruları olup olmadığını öğrenin. Ancak çok fazla soru ile boğmayın. Özellikle ergenlik çağında olanlar çok soru sorulduğunda kendilerini sorgulanıyormuş gibi hissederler. Soru sorduğunuzda , bir başka soru sormadan veya yorumda bulunmadan , cevaplamaları için sabırla bekleyin. Bazen ebeveynler sessizlikten huzursuzluk duyarlar ancak duygularını tanımlamak ve nasıl dile getireceklerini bulmak için çocukların sessizliğe ihtiyaçları vardır.

Yadsıma

Annem evden ayrıldığında , bunun sadece kavgalarından biri olduğunu ve kısa sürede geri döneceğini düşündüm. ( Melis , 11 yaşında ) Birçok uzman şok ve yadsıma dönemlerini birleştirir. Bu aşamada , çocuklar duygularını maskeleyebilir ve / veya boşanma söz konusu değilmiş gibi davranabilirler. Bu konuda konuşmayı reddedebilir ve hiçbir soruları olmadığını söyleyebilirler. Bazı çocuklar ebeveynlerinin boşanacaklarını arkadaşlarına söylemezler ve evde olmayan ebeveynin yokluğuyla ilgili bahaneler uydururlar.

Kimisi ise , ebeveynleri boşanma konusu açınca odayı terk eder. Küçük çocuklar kulaklarını tıkayıp , mırıldanmaya ve ‘ Sizi duyamıyorum!’ demeye başlayabilir. Sizden sadece birbirine bağlı , mutlu ailelere dair masallar okumanızı isteyebilirler. Bütün aile üyelerinin mutlu bir biçimde bir arada yaşadığına dair resimler çizebilir , Barbie ve Ken ’i aynı yatağa yatırabilirler.

Bu oyunu oynamak normaldir ve çocuklarınızın duygularıyla baş etmesinde yardımcı olabilir. Onlara Barbie ve Ken ’i artık birlikte uyumadığını söylemeniz gerekmez. Birçok çocuk zamanla , boşanma gerçeğini kabullenmeye başlar. Yadsımanın doğal bir aşama olduğunu ve gerginlikten kısa süreli olarak kurtulmayı sağladığını unutmayın. Yadsıma , boşanma gerçeğini , kayıplarıyla baş edebilecek duruma gelinceye dek reddetmedir.

Yeni Davranışlar

Çocuklar , ebeveynlerinin yeniden bir arada olmasını sağlamak için hikayeler uydurabilirler .Diğer ebeveyn eve gelsin diye hasta olduklarını söyleyebilirler. Babalarından annelerini dışarıda yemeğe götürmelerini isteyebilirler , annesinin onu ne çok özlediğini söyleyebilir,annelerinin cep telefonundan babalarına sevgi mesajları çekebilirler.. ‘ Babam bunalımda , sürekli ağlıyor. Yaptıkları için üzgün olduğunu biliyorum.

Ona bir şans daha verirsen , eve gelecektir.’ ( Eren , 14 yaşında .) Kendileri kötü olduğu için ebeveynlerinden birinin evden ayrıldığını düşünen çocuklarsa , ev içinde işlere yardımcı olmaya çalışır ve iyi davranırlar ki anne veya babaları geri dönsün. Çocukların anne babalarının yeniden bir araya geldiğine dair yeniden birleşme fantezileri kurmaları doğaldır. Ailece iyi vakit geçirdiğiniz günleri düşünerek zaman geçirebilirler. Öğretmeni çocuğunuzun kötü zamanlarına dair gündüz düşlerine dalıyor olabilir. Bu durum çocuğunuzun başına gelirse , durumun onun için ne denli zor olduğunu bildiğinizi söyleyin ve rahatsız olduğu şeyleri dile getirmesi için teşvik edin

Gerçekle Yüzleşme

Yadsıma boşanmanın ilk aşamasında yararlı olsa da boşanma gerçeği ile yüzleşmeyi sağlayacak bir yol değildir. Bazı çocuklar , boşanmadan sonraki beş on yıl içinde bile bu gerçeği kabullenmekten kaçınırlar. Uzun vadede yadsıma , çocuğunuzun yaşamın diğer zorluklarıyla baş etmede de zorlanmasına yol açabilir. Çocuklarınız sizi ısrarla iyi olduklarına inandırmaya çalışıyorlarsa , boşanmayla ilgili duygularını ifade etmelerinin sizi üzeceği kaygısını taşıyor olabilirler.

Öfke

Eski eşim evden ayrıldıktan sonra10 yaşındaki kızım Sude bana çok kaba davranmaya başlamıştı. Babasını evden kovduğumu söyleyerek beni suçluyordu. Benden nefret ettiğini , küçük kardeşine ise , yaramaz bir çocuk olmasaydı babalarının gitmeyeceğini söylüyordu.’’ ( Sevgi D. 42 , iki çocuk annesi.)

İlk şok ve yadsıma süreci kaybolmaya başlayıp gerçek kendini hissettirince , çocuklarınız öfke duymaya başlayabilir. Hayatın adil olmadığını düşünebilirler. Yaşamları ciddi biçimde değişmiştir ve bundan hiç de hoşnut değillerdir.

Ölüm , kaza veya doğal afetlerin tersine boşanma , ebeveynlerden birinin veya her ikisinin seçimiyle olur. Çocuklar ebeveynlerden birinin veya her ikisinin birden bu kararı aldığını bilir. Koruyucu olmalarını beklediği ebeveynleri , yaşamlarını alt üst ettiği için öfke duyarlar. Anne veya babalarını ahlaksız , bencil , ihmalkar veya aileyi bir arada tutmada beceriksiz görebilirler. Anne babalarını sevdikleri ve ihtiyaç duydukları için , öfkelerinden dolayı suçluluk hissederler ve ifade etmekte zorlanırlar.

Tepkiler

Çocuklar öfkelerini açık veya dolaylı bir biçimde ifade ederler. Çığlık atabilir , bir şeyler fırlatabilir , arkadaşlarına veya aile üyelerine vurabilirler. Hırsızlık , yalan söylemek , onlardan istediğiniz bir şeyi yapmamak veya kaçıp gitmek gibi tehlikeli olabilecek davranışlara da yönelebilirler.Notları düşebilir veya okulu ekebilirler.

Gündelik işlerini yapmayabilirler veya anne babalarının sevdiği arkadaşlarıyla görüşmemeye başlayabilirler. Uygunsuz gruplarla gezmek veya saçlarını kazıtmak , çocuğunuzun öfkesini , basitçe bireyselliklerini ifade etme yolu olabilir. Dövme yaptırmayı veya burunlarını deldirmeyi , boşanmanın etkisiyle istediklerini düşünmeyin. Çocuklarınızın kişiliğindeki ani değişimleri izleyin ve boşanma konusunu konuşmaya devam edin.

Üzüntü veya Depresyon

İlk şok ve yadsıma süreci geçtikten sonra ağlamalar başlar. Öfke devam edebilir veya yerini derin bir keder duygusu alabilir. Sadece ebeveynlerinden birini değil , bir yaşam tarzını da kaybetmiştir. Çaresizlik ve ümitsizlik duyabilir ve ‘ Hayatın ne anlamı var? ’ diye sorabilir. Evde olmayan ebeveyni düşünüp durabilir. Ona ait giysileri veya takıları kullanmak isteyebilir. Bazıları onun gibi davranmaya yönelir ve onun kullandığı kimi ifadeleri sık sık tekrarlar. Kimi zaman , artık evde olmayan ebeveyn gibi davranmak , kayıplarıyla başa çıkmasında yardımcı olur.

Aynı sorunları tekrar tekrar sorabilir. Sorularını cevapladığınızı duymak ona iyi gelir. Bu yüzden sorularına sabır ve anlayışla yaklaşın ve duygularını tanımlayıp ifade etmeine yardımcı olmak için dikkatle dinleyin.

İyileşme

‘ Anne ve babam artık birbirlerini sevmiyorlar ama beni seviyorlar.’( Doğa , 6 yaşında.) iyileşme , çocukların normal faaliyete dönmesi ve boşanma konusunu daha rahat konuşabilmesiyle başlar.iyileşme en az iki üç yıl alır. Çocukların değişikliğe uğrayan aileleri ile tatile çıkmaya , doğum günleri yapmaya ve diğer yenilenen aile geleneklerine deneyimlemeye ihtiyaç vardır. İyileşme süreci , boşanan ebeveynleri arasındaki ilişkiden etkilenir. Ebeveynler , aralarındaki çatışmayı azaltarak , iş birliği yaparak ve çocuklarıyla olumlu , destekleyici ilişkiler kurarak iyileşme sürecini kolaylaştırabilirler.

Büyük çocuklar ve yetişkinliğe adımını atmış olanlar için iyileşme , sevildiklerini ve sevme kapasitesine sahip olduklarını kabul etmekle başlar. Kendi evliliklerinin de boşanma ile sonuçlanabileceğini bilseler de , sadakat ve güvene dayalı ilişkiler geliştirmeye açık olabilirler. İyileşme , evliliğe ve sadakate inanmaktır. Ebeveynlerin yaptıkları hataları yapmayacaklarından emin olmaktır. Sevdikleri insanlarla iletişim kurup , sağlıklı ilişkiler geliştirebileceklerini bilmektir.

Çocuklarda Boşanma Etkisi yazısı ilk önce Piskolog İzmir üzerinde ortaya çıktı.

SELEKTİF MUTİZMDE (SEÇİCİ KONUŞMAMAZLIK) AİLE -OKUL – TERAPİ ÜÇLEMESİ

Selen 6 yaşında, 1.sınıf öğrencisi. 3 yaşında kelimeleri söylemekte problem yaşadığı için ailesi tarafından dil terapistine götürülmüş.Kısa süreli bir tedaviden sonra konuşması düzelmiş. Annesinin anlattığına göre evde adeta bülbül gibi konuşan Selen ,okulda anaokulundan tanıdığı sadece tek bir arkadaşı ile iletişim kuruyor.

Sınıf arkadaşları tarafından sevilen ve her doğumgünü partisine davet edilen Selen, okulda öğretmenleri ve diğer sınıf arkadaşları ile kesinlikle konuşmuyor.Tenefüslerde oyun parkındaki etkinliklere katılıyor ama başka kimsenin onu duyamayacağı ,onu izleyemeyeceği şekilde ve ortamlarda oyun oynuyor.

Efe, 11 yaşında 6.sınıf öğrencisi. Annesi ve babasının anlatımına göre evde son derece espirili, konuşkan ve rahat. Ancak sosyal ortamlarda oldukça çekingen ve içine kapanık.Yeni arkadaşlıklar kurmuyor,okulda yaşıtlarının düzenlediği etkinliklere ve okul organizasyonlarına katılmıyor.

Tek arkadaşı ,5 yaşından beri yakın olduğu arkadaşı Cem. Okuldaki tenefüslerde genellikle sınıfta ödevini yapmakla meşgul oluyor.Okuldan hiçbir arkadaşı ile konuşmuyor.Buna rağmen okul notları gayet iyi.Son 2 yıldır, sadece çok gerekli olan durumlarda öğretmenleri ile birebir konuşuyor.

Selen ve Efe , selektif mutizm tanısı ile psikoterapi görüyorlar.

Seçici Konuşmamazlık

Seçici Konuşmamazlık, diğer adıyla selektif mutizm, bir tür çocukluk kaygı bozukluğudur. Bu çocuklar “konuşmamayı seçtikleri” ortamlarda genellikle göz kontağı kurmaz, kendisine bir iletişim yöneltildiğinde hiç duymamışcasına tamamen hareketsiz kalabilirler. Bu durum elbetteki anne babalar için ,aynı zmaanda öğretmenleri ve hatta bu çocuklarla çalışan terapistleri için dahi zor bir durumdur.

Selektif Mutizme sahip olan çocukların genellikle kaygıya karşı genetik olarak bir yatkınlığı olduğu düşünülmektedir. Bu çocuklar bebekliklerinden itibaren bazı kaygı işaretleri gösterebilirler. Anneden ayrılmada güçlük, sese karşı aşırı duyarlılık, uyku sorunları, aşırı ağlama, yeni durumlara karşı zor adapte olma gibi problemler yaşayabilirler.

Biraz büyüyüp aile dışında sosyal ortamlara katılmaya başladıklarında, konuşmaya karşı bir korku ve beraberinde donup kalma, içe kapanık vücut duruşu, donuk yüz ifadesi ve tikler gibi davranışlar geliştirirler.Bazı çocuklarda , karın ağrısı,kusma,ishal gibi psikosomatik rahatsızlıklar da bu duruma eşlik eder.

Selektif mutizmi yaşayan çocuklar

Selektif mutizmi yaşayan çocuklar, evde tamamen farklı bir çocuk oluverirler. Evde Neşeli, konuşkan, hareketli,hatta gürültücü olan çocuk , sosyal ortamlarda bambaşka özellikler sergiler. Bu çocukların niye bazı ortamlarda, bazı kişilerle konuşup bazı ortamlarda konuşmadığı tamamen kendilerini rahat ve güvende hissetmeleri ile ilgilidir.Bulundukları yer ve etraflarındaki insanlar bu noktada büyük önem taşır.

Bulundukları yer: Ev ortamında gayet konuşkan ve hareketli olan çocuk, okul sözkonusu olduğunda, okulun kaygı seviyesini yükseltmesi sebebiyle komünikasyon kurmamayı tercih eder. Sabahları okula çok zor gider.Sınıf ortamında kesinlikle konuşmazken, tenefüslerde ve spor etkinliklerinden zevk alıp oldukça eğlenebilir.Hatta bazen az da olsa komünikasyon kurabilir.

Örneğin Selen ,sınıfın en arka sırasında anaokuldan beri birlikte olduğu en yakın arkadaşıyla oturuyor ve onunla sohbet ediyor. Öğretmeni sınıftaki yerini değiştirip, her ikisini de en ön sıraya oturttuğunda ,ön sırada yani herkesin görebileceği ve duyabileceği yerdeyken aynı arkadaşı ile konuşmaktan kaçınabiliyor.

İnsanlar: Genellikle bu çocuklar ,kendi akranları ve kendilerinden küçükler ile konuşmaya ,yetişkinlerle konuşmaya nazaran çok daha yakınlar.

Selektif Mutizmin Sebepleri Nedir ?

• utangaç mizaç
• aile geçmişinde anne-baba utangaç ve kaygılı kişilik yapısı
• konuşma bozuklukları
• yeni ortamlara ve kültürlere adaptasyon süreci
• yaşıtları ile etkileşim içinde bulunabileceği ortamların olmaması
• aile içi stres
• Gibi etkenleri saymak mümkündür.
• Selektif mutizmle birlikte bulunabilecek diğer özellikler ise,
• Sosyal fobi
• Ayrılık kaygısı
• Obsesif özellikler
• İnatçılık

Olarak sıralanabilir.

Selektif Mutizmin Başlangıç Yaşı Kaçtır?

Selektif mutizmin başlangıç yaşı genellikle 2-5 yaş arası olarak kabul ediliyor.Ancak yapılan araştırmalara/istatistiklere göre bu çocukların tedaviye başlama yaşı 6-8 arası olarak saptanmış.

Selektif mutizmde erken tedaviye başlanmasının önemi çok büyük olmasına rağmen, ailelerin geç tedaviye başlamalarının sebebi ailelerin çocuklarının rahatsızlıklarını utangaçlıkla karıştırıyor olmaları veya aile içinde konuşan çocuğun, okul başlayıncaya kadar sosyal ortamlardaki durumunun fark edilmemesi olarak görülebilir.

Birçok aile çocuklarına selektif mutizm teşhisi konulduktan sonra bu kavramı ilk defa duyuyor olmaları sebebi ile bunun çok nadir bir rahatsızlık olduğunu düşünüyor ve kendilerini yalnız hissediyorlar. Ancak yapılan araştırmalara göre selektif mutizm, öğrenme güçlüğü, dikkat dağınıklığı ve hiperaktivite de olduğu gibi çocukların %2 sini etkileyen bir durum. Ayrıca kız çocuklarında erkek çocuklarına nazaran 2 kat daha fazla görülüyor.

Selektif Mutizmin Tedavisi

TERAPİNİN TEDAVİYE KATKISI

Uzun ve aşamalı sayılabilecek tedavi sürecinde,selektif mutizm yaşayan çocuklara sistematik duyarsızlaştırmaya dayalı davranışsal yaklaşım,olumlu düşünceler ile bilişsel yapılandırmaya dayalı bilişsel yaklaşım , çocuğun davranışlarının değerlendirildiği oyun terapileri ve bazı durumlarda bu terapilerle birlikte ilaç tedavisi etki sağlamaktadır.Bu süreçte aile terapisinin de gerektiği zamanlar ortaya çıkabilir. Çocuğun psikoloğu ile kurduğu sevgi ve güven ilişkisinin tedaviye olumlu katkısı büyüktür .Çocuk ile psikolog ancak güvene dayalı ilişki ortamında ,çocuğun kaygısının azaltılması, kendilik algısının yükselmesi ve kendine güven sağlaması gibi gerekli konular üzerinde çalışabilirler.

AİLENİN TEDAVİYE KATKISI

• Çocuğun olduğu gibi kabul edilmesi ilk şart olmalıdır.
• Anne –babanın çocukla,onun utangaçlığını ve korkularını anladıklarını ve zamanında kendilerinin de buna benzer durumlar yaşadıklarını anlatan güven verici konuşmalar yapmaları ve destek olduklarını göstermeleri ikinci önemli adımdır.
• Çocuk için evde mutlak bir sevgi ve güven ortamının yaratılması oldukça gereklidir.
• Çocuğa konuşmadığı zamanlarda ceza,konuştuğu zamanlarda ödül verilmemeli,çocuk kesinlikle tehdit edilmemelidir.
• Çocuğa benlik saygısını güçlendiren övgülerde bulunulmalı,özsaygısını zedeleyecek davranışlardan kaçınılmalıdır.
• Dans, tiyatro , resim, jimnastik, yüzme gibi aktivitelere katılımı sağlanmalı,zevk aldığı etkinliklere devam edilmelidir.
• Anne-babanın evde çocukla geçirdiği kaliteli oyun zamanı oldukça önemlidir.
• Çocuğun iletişimde olduğu yaşıtları ile sık sık bir araya getirilmesi ve birlikte zaman geçirmelerinin teşvik edilmesi ancak baskı yapılmaması gerekir.
• Kendisinden yaşça küçük, çocuğun ablalık veya ağabeylik yapabileceği yaşta çocuklarla vakit geçirmesi için ortam yaratılmalıdır.Bu ortam çocuğun çekinmeden konuşabilmesi için ona bir fırsat sunabilir.
• Haftasonları ailesi ile birlikte doğa aktivitelerine (park,yürüyüş,bisiklete binme v.s)katılması, çocuğun gerginliğini alır ve kaygısını azaltabilir.
• Çocuğa öğretilebilecek basit gevşeme ve nefes teknikleri işe yarayabilir.
• Aile ,mutlaka çocuğun psikoterapi görmesini sağlamalı ve sürekliliğini aksatmamalıdır.

Aile, okul ile birebir ilişki içinde olmalı, okul ve çocuğun öğretmenleri ile çocuğun durumunu paylaşmalı ve tedavi sürecine dayalı tam bir organizasyon içinde olmalıdır.

Okulun Tedaviye Katkısı

Öncelikle çocuk için seçilen okul oldukça önemlidir.Çocuğun daha özel ilgi görebileceği, kalabalık sınıflara sahip olmayan,aktivite programları renkli okullar daha iyi bir seçimdir.

• Okul ve öğretmenler ile çocuğun durumu detaylı paylaşılmalı,çocuğun ihtiyaçları açıklanmalıdır.
• Öğretmenlerin çocuğu konuşması için zorlamamaları,sınıf ortamında çocuğa dikkat çekmemeleri,çocukla özel olarak ilgilenmeleri gerekir.
• Çocuğun sosyal faaliyetler için zorlanmaması,ancak katılımı için teşvik edilmesi ve cesaretlendirilmesi önem taşır.
• Çocuğun okulda edindiği arkadaşlarından sınıf düzeninde ve sosyal aktivitelerde ayrılmaması ,çocuğun kaygısının artmaması açısından önemlidir.
• Çocuğun sınıfının, konuştuğu arkadaşlarından ayrılmaması ve mümkünse sınıflar karıştırılmadan aynı sınıf arkadaşları ile devam etmesi çocuk için daha iyidir.
• Çocuk ,daha rahat hareket edebilmesi için,sınıf düzeninde arka sıralarda,başka çocukların dikkatini çekmeyecek şekilde,konuştuğu bir arkadaşı ile yan yana oturursa dersleri daha rahat dinleyebilir.
• Çocuğun öğretmenleri ve arkadaşları ile yazarak, sembol ve işaretlerle iletişim kurması engellenmemelidir.Bazı çocuklar iletişim için bu yolu tercih edebilirler ve kendilerini ancak bu şekilde ifade edebilirler.
• Okulda bir müzik korosu varsa,çocuk katılım için cesaretlendirilmelidir.Herkesin birlikte şarkı söylediği koro ortamında bu çocukların genellikle katılım sağladıkları gözlemlenmektedir.

Selektif mutizmli Çocuklar Başarılı Olur mu?

Selektif mutizm tanısı almış çocukların anne babalarının en önemli kaygılarından biri de, çocuğun akademik hayatında zorlanıp , başarısız olacağına ilişkin kaygıdır.Bu çocuklar,zeka açısından çoğu zaman ortalamanın üstünde performans gösterirler ancak okul ortamında kendilerini ifade etmekte zorlanırlar

.Bu sebeple okul seçimi büyük önem taşımaktadır.Okul , aile ile işbirliği içinde ,çocukla ilgili bir şekilde eğitim programını yürütürse,çocuğun başarısız olması için hiçbir sebep kalmaz.Ancak çocuk okul tarafından sahiplenilmez ve ilgi görmezse,kalabalık ortamlarda kaybolup giderse,artan kaygıları sebebiyle hem derslerine odaklanamaz,hem de okula gitmek onun için tam bir kabusa dönüşebilir.

Selektif Mutizmi Yaşayan Çocukların İhtiyaçları

Selektif Mutizmi yaşayan çocukların en önemli ihtiyaçları destek ve güven ortamıdır. İletişim kurmamak her ne kadar onların seçimi gibi görünse de, aslında bu çocuklar kendilerini çaresiz ve kapana kısılmış hissederler. Bu kısır döngüden kurtulabilmeleri için, aile-okul-çocuk psikoloğu işbirliği mutlaka gereklidir ve ancak işbirliği sağlanırsa çocuklar bu sorunun üstesinden gelebilirler.

Selektif Mutizm yazısı ilk önce Piskolog İzmir üzerinde ortaya çıktı.

Dikkat eksikliği yaşayan çocuklar konsantre olmakta zorlanırlar.Özellikle okulda dersi dinleme, okuma ve algılama becerisi bir problem olarak öğretmenlerin ve ailelerin karşısına çıkar.

Dikkati ve algıyı güçlendirme programımız çocuğunuzun dikkat süresini uzatmasını,konsantre olabilmesini,okuduğunu algılayabilmesini ve aklında tutabilmesini sağlayacak bir program olarak hazırlanmıştır.

Özellikle okuma ve algılama becersini yükseltmesi, çocuğunuzun okul başarısını arttırmaktadır.

Psikologlarımız ile uygulanan Program İçeriği

• Dikkat süresi ölçümü
• Algılama ölçümü
• Göz – Beyin ilişkisi ölçümü
• Öğrenme stili ölçümü
• Göz kaslarının güçlendirilmesi
• Algının güçlendirilmesi
• ikkat süresinin arttırılması
• Okuma ve anlama becerisinin geliştirilmesi
• Ailelerle evde uygulanacak ev egzersizleri

Dikkat Eğitim Programı

her çocuğun kendisine özel olarak hazırlanmakta ve sunulmaktadır. Programımız, her çocuğun öğrenme kapasitesine göre değişmekle birlikte ortalama 8-12 seans aralığında sürmektedir.Dikkat becerisinin ve okul başarısının artması somut olarak gözlemlenebilmektedir.

Çocuklarda Dikkat Eksikliği Tedavisi

Çocuklarda dikkat eksikliği tedavisi Merkezimizde görevli Empati İzmir çocuk psikoloğu tarafından yüzyüze terapi metodlaarı yada dilerseniz online çocuk psikoloğu taraından gerçekleşmektedir.

ilginizi çekebilir

• Sakarya Çift terapisi
• Sakarya psikolog
• Sakarya çocuk psikoloğu

Çocuklarda Dikkat Eksikliği yazısı ilk önce Piskolog İzmir üzerinde ortaya çıktı.