Çocuklarda Tik Bozuklukları  

Tik ,merkezi sinir sisteminden kaynaklanan, istem dışı olarak ani, hızlı ve kısa süreli aynı tür hareketlerin tekrarlanması,seslerin çıkarılması ,kasların kasılması refleksidir.

Tikler özellikle 6-12 yaş grubu arasındaki çocuklarda sık görülebilir.Çocuklardaki tikler bazen kendiliğinden ortadan kaybolurken,bazen yerleşerek ve artarak devam edebilir.

Tikler 4 grupta tanımlanabilirler:

--Basit motor tikler (göz kırpma, yüz buruşturma, boyun çevirme, ağız germe), 

--Basit vokal tikler (boğaz temizleme, burun çekme, hırıltı sesi),

--Karmaşık motor tikler (koklama, dokunma, üzerine çeki düzen verme), 

--Karmaşık vokal tikler (belirli ifadeleri/kelimeleri sık yineleme, işitilen en son sesleri/ifadeleri tekrarlama)

Çocuklarda tikler ,stres, heyecan, yorgunluk ve hastalık ile artmakla birlikte,.çevre koşullarının değişimine göre de  şiddeti artıp azalabilmektedir. 

Çocuklarda tiklere eşlik edebilen diğer rahatsızlıklar dikkat eksikliği ve hiperaktivite bozukluğu,öğrenme bozukluğu ve obsesif kompulsif bozukluk olabilir.

Tiklerin oluşumunda genetik ve çevresel etkenlerin rol oynadığı düşünülmekle birlikte, tiklerin oluşmasının en büyük nedeni psikolojik sebeplerdir. Tikler genellikle çocuklarda  iç gerilimlerin veya çatışmaların yansımasıdır. Çocuk tikleri yolu ile bu gerilimlerden kurtulma çabası verir.

Tiklere neden olan psikolojik etkenlerin başında süregelen kaygı,tedirginlik, korku ve gerginlik vardır.

Ailede çocuğa yönelik ilgi ve sevgi azlığı,aşırı kontrolcü ve baskıcı anne-baba,aile içindeki sorunlar ve kavgalar,

kardeş kıskançlığı,aşırı titiz ve eleştiren anne-baba tutumu, çocuktan beklentilerin çok fazla olması, ve çocuğun akranları ile kıyaslanması   kişilik özellikleri olarak, ürkek, titiz, aşırı duygusal, endişeli çocuklarda tik bozukluklarına yol açabilir.

Çocuklarda Tik Bozukluğu Tedavisi

Çocuğun aile ve okul  ortamının  incelenmesi ve davranış düzenlemeleri ile birlikte ,uzman çocuk psikologları ile gerçekleştirilen psikoterapik süreç tik tedavisi için gereklidir.  Çocuğun obsesif ve inatçı kişilik yapısı mevcutsa medikal destek de verilebilir.

Ailenin Tik Tedavisi Sürecindeki Rolü

Anne –babanın çocuğun tik süreci boyunca iyi gözlem yapmaları ve çocuğun hangi ortamlarda tik bozukluğu yaşadığını tespit etmeleri oldukça önemlidir.Çocuk kaygılandığında ve stres yaşamaya başladığında anlayışlı ve paylaşımcı olmaları, duygularını ifade etmesine olanak sağlamaları,asla eleştirmemeleri ve çocuğun tiklerini kontrol etmeye çalışmamaları ve uyarmamaları tedavi sürecinde ailenin de etkili işbirliğini sağlar.